 Ongeveer 60 jaar geleden ontstond er langzaam maar zeker een nieuwe wijk in Best, dit vanwege de komst van de Tsjechische BATA fabriek. Deze schoenenfabriek zorgde in die tijd voor veel werkgelegenheid en ook voor instroom van nieuwe mensen in Best. Die nieuwe wijk werd gebouwd op de "Hei" , zoals het dikwijls nog in de volksmond heet, en nog altijd wordt er door de mensen in het 'oude' Best, op een bepaalde manier naar gekeken, al is er door de tijd heen heel veel veranderd. Door de komst van de fabriek, maar meer nog door de komst van vele nieuwe mensen, werd er door het Bisdom een priester naar toe gestuurd om er missiewerk te verrichten. Zijn naam is nog steeds verbonden met de parochie en de kerk omdat veel mensen in hem een heel bijzonder mens zagen, dit was pastoor Duffhaus. Hij gaf alles weg wat hij bezat, hij was bijzonder sociaal, maar bezat zeker ook een gelovig hart.
Hij heeft de kerk gebouwd, sober en zonder opsmuk. Met dit eenvoudige gebouw zijn we nog steeds heel erg blij.
Dit gebouw past bij de eenvoudige, maar ook inspirerende boodschap van Jezus Christus.
De parochiegemeenschap ontstond in een arbeiderswijk, en dat karakter heeft het nog steeds behouden, als is er in de loop van de tijd veel bijgebouwd.
Het sociale en diaconale karakter van de gemeenschap heeft zich door de jaren heen stevig ontwikkeld: de "priester-arbeiders" van de zestiger jaren, die in de fabriek werkten om de mensen op de werkvloer te ontmoeten, werkten ook in de parochie en vestigden zo mede de identiteit van de parochie.
Deze geloofsgemeenschap heeft altijd iets vooruitstrevends gehad en gelukkig is dat nog steeds zo.
Het was de eerste parochie in het Bisdom waar boetevieringen werden gehouden, en waarnaar de Bisschop kwam kijken hoe dat in zijn werk ging.
Het was ook een van de eerste parochies, waarin een pastoraal werker niet formeel, maar wel praktisch de eindverantwoordelijkheid in handen kreeg.
Een aantal jaren geleden heeft de kerk een stevige opknapbeurt gekregen, en dat was na zovele jaren ook echt nodig.
De kerk werd er veel lichter van. De uitstraling werd warmer, er kwam een ruimte achter in de kerk om elkaar na diensten te ontmoeten.
Die verbouwing gebeurde voor het grootste gedeelte door de gemeenschap zelf: vrijwilligerswerk dus.
Door de jaren heen, en nog steeds, is aan vrijwilligers geen gebrek.
Dit zijn betrokken mensen, die de kerk opbouwen in de goede geest.
De pastorie is al jaren geleden omgebouwd tot parochiecentrum: een gemeenschapshuis waar iedereen welkom is, en waar veel parochiële zaken onder de koffie worden besproken, en ook daadwerkelijk worden aangepakt.
Zo ziet u en leest u: geen rijke historie van dure spullen, want de duurste spullen in onze gemeenschap zijn de mensen die samen willen werken, bidden en leven in de geest van Jezus, die man uit Nazareth, die zo heel dicht bij God zelf stond en staat.
|
|
|
|
Welkom >
Wie zijn we |